Σαν σήμερα πριν 31 χρόνια.

Ξέρω ότι το blog δεν είναι οπαδικό αν και πολλές φορές εδώ μέσα έχουνε γίνει αθλητικές συζητήσεις. Δεν βάζω αυτό το θέμα για να ανοίξει κάποια συζήτηση, απλά θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι σαν σήμερα πριν απο 31 χρόνια (τέτοιες ώρες) λάμβανε χώρα στον Πειραιά ένα απο τις μεγαλύτερες τραγωδίες της χώρας σε επίπεδο αθλητισμού. 21 νέα παιδιά μεταξύ των οποίων πολλοί ανήλικοι φίλαθλοι του Ολυμπιακού και ένας φίλος της ΑΕΚ βρίσκουν φρικτό θάνατο στα κάγκελα της Θύρας 7 στο παλιό στάδιο Καραϊσκάκη. Ευθύνες..Δεν αποδώθηκαν ποτέ…Ενοχοι..Ποτέ δεν βρέθηκαν..
Δεν έχει χρώμα το κασκόλ που φορούσαν. ‘Αλλωστε μερικά χρόνια αργότερα παρόμοια τραγωδία έζησαν φίλοι του ΠΑΟΚ όταν το πούλμαν που τους μετέφερε έφυγε εκτός δρόμου λίγο πριν τα Τέμπη. Ο φίλος της ΑΕΚ Νίκος Ξηροκώστας μένει ανάπηρος από πτώση στο γήπεδο Χαριλάου πριν 2 δεκαετίες. ‘Ολες οι ομάδες έχουν τα θύματα τους που για αυτό που αγαπούσαν άφησαν την τελευταία τους πνοή σε δυστυχήματα ή έχασαν μέρος της σωματικής τους ακεραιότητας.
Δυστυχώς ήταν γραμμένο να ζήσουν και άλλες ομάδες τον πόνο αυτόν για να σταματήσουν να ακούγονται εμετικά συνθήματα για τα παιδιά αυτά..

Εμείς σαν αναρχικοί/ες απαρνούμαστε τον επαγγελματικό αθλητισμό και την εκμετάλλευση απο ανώνυμες εταιρίες…’Ομως δεν μένουμε ασυγκίνητοι απο ιστορίες σαν και αυτή που έγινε πριν 31 χρόνια.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα των παιδιών της Θύρας 7 και όλων των παιδιών που εφυγαν με τόσο άδικο τρόπο.
Advertisements

17 Σχόλια to “Σαν σήμερα πριν 31 χρόνια.”

  1. Ημέρα μνήμης και περισυλλογής

    8 Φεβρουαρίου 1981, η μέρα που 21 οπαδοί έφυγαν από το σπίτι τους και δεν γύρισαν ποτέ σ’ αυτό. Δεν έχει σημασία τι χρώμα κασκόλ φορούσαν ή για ποια ομάδα και ποιο σύνθημα τραγουδούσαν όταν έσβησε το χαμόγελο και έκλεισαν τα μάτια. Έφυγαν και δεν ξαναγύρισαν.

    Σε μέρες σαν τη σημερινή, κάθε γνήσιος οπαδός αισθάνεται την υποχρέωση ν’ αφιερώσει δυο λόγια για αυτούς που κίνησαν να πάνε το μακρύ, δίχως επιστροφή αυτή τη φορά, ταξίδι. Οφείλει να θυμάται και να υπενθυμίζει σ’ όποιους εκούσια ή ακούσια το ξεχνούν ότι ο οπαδός είναι άνθρωπος. Οφείλει να θυμάται γνήσια κι όχι ξεστομίζοντας λόγια πολιτικάντικα, δακρύβρεχτα, ξύλινα, κενά περιεχομένου.

    Ίσως πολλοί να μη μπορούν να καταλάβουν πώς γίνεται άνθρωποι που τους χωρίζουν τόσα πολλά, να στέκονται με περίσσεια ευλάβεια και σεβασμό απέναντι σε μέρες σαν τη σημερινή. Ένας οπαδός όμως μπορεί. Τους οπαδούς τους χωρίζουν πολλά. Από «απλά» πράγματα, όπως διαφορετικά σύμβολα και χρώματα, ως περισσότερο σύνθετα, όπως διαφορετικές διαδρομές και διαφορετικές συνήθειες και πρακτικές.

    Τους ενώνει όμως ένα σημαντικό. Η αποδοχή και η κατανόηση του συναισθήματος που γεννάει και της επιρροής που ασκεί πάνω τους ένα σύμβολο και μια λέξη. Μόνο ένας οπαδός μπορεί να το κατανοήσει αυτό.

    Μια πόρτα ενός γηπέδου που δεν άνοιξε, ένας οδηγός που εξουθενωμένος αποκοιμήθηκε, ένας κακοφτιαγμένος δρόμος που μετατράπηκε σε παγίδα θανάτου. Δυστυχώς βιώσαμε τέτοιες καταστάσεις που κόστισαν τη ζωή σε άτομα που – σαν όλους μας – ξεκίνησαν για να δουν και να βιώσουν αυτό που δίνει νόημα στη ζωή τους αλλά στο τέλος της ημέρας δεν επέστρεψαν στα σπίτια τους.

    Για πολλούς μπορεί να έχει σημασία ο καταλογισμός ευθυνών (που σίγουρα θα πρέπει να αποδίδονται), για άλλους μπορεί να προέχει ο τζερτζελές της τηλεθέασης. Για εμάς έχει σημασία η μνήμη και η αποφυγή της λήθης. Γιατί εμείς είμαστε οπαδοί, που ακόμη και στις στιγμές ανείπωτης χαράς, η θλίψη είναι ακριβώς δίπλα μας και καραδοκεί.

    «Κάφροι των γηπέδων» για πολλούς, «μιάσματα της κοινωνίας» για άλλους. Δεν δίνουμε την παραμικρή σημασία στις εύκολες ταμπέλες που μπαίνουν από μια κοινωνία που παράγει και προάγει πολιτικούς μειωμένων ικανοτήτων και βαθιών τσεπών. Εμείς είμαστε τόσο κάφροι όσο ακριβώς χρειάζεται για να δώσουμε το χέρι μας και να τραβήξουμε στη ζωή έναν οπαδό που θα είχε κασκόλ άλλης ομάδας στο λαιμό του.

    Όλοι αυτοί που χάθηκαν στην προσπάθεια τους να συμπαρασταθούν στις ομάδες τους, να νοιώσουν κομμάτι της, να ενώσουν τη φωνή τους με όλους τους άλλους «ομοίους» τους, αξίζουν τουλάχιστον την – έστω και προσωρινή – περισυλλογή μας.

    Αξίζουν να συνεχίσουμε να τους ακούμε και να τους βλέπουμε, αξίζουν να τους αναφέρουμε στις μαζώξεις μας, αξίζουν να τους ρίχνουμε μια ματιά στους αγώνες των ομάδων μας. Είναι εκεί, ψηλά, στο πάνω-πάνω διάζωμα του γηπέδου που αγωνίζεται κάθε φορά η ομάδα τους.

    Ευχόμαστε δύναμη και κουράγιο στους οπαδούς, να στηρίζουν αλλά και να στηρίζονται σε τέτοιες δύσκολες στιγμές…

  2. 12 χρονων με ειχε παει ο γερος μου σε αυτο το ματσακι και ειμασταν στην Θ.4.
    Δε πηραμε γραμμη τιποτα και οταν γυρισαμε σπιτι ειδαμε στη τοτε ασπρομαυρη τιβι το μακελιο και φαγαμε φρικη.
    Μπραβο στα παιδια απο τον σουπερ 3 και βεβαια στους Αεκτζηδες που καθε χρονο καταθετουν στεφανι στο μνημειο που εχει στηθει στο Καραισκακη.

  3. Σεβασμός στους νεκρούς,είμαστε άνθρωποι πάνω από όλα

  4. τρομερο βιντεο
    να ναι καλα οπου και αν ειναι και δυναμη τις οικογενεις τους

  5. Παιδια τυχαια βρεθηκα στην σελιδα σας απο μια αναζητηση που εκανα.
    Απο οτι καταλαβα ειστε αναρχικοι,κατι τετοιο..
    Μπραβο σας για την αποψη που εχετε.

  6. Καποιος απο ΤΣΟ Says:

    Το κατι τετοιο σβυστο και ευχαριστουμε για τα υπολοιπα αδερφε.

  7. e entaksei re to paidi tyxaia epese stin selida
    pou na katalabei me tis trollies tha eide bhxo spor tou borra 25xronous pou kanoune bountou…
    logiko na mperdeutike

  8. Και οι Παοκτζήδες κάθε χρόνο στέλνουνε τα τελευταία χρόνια.

  9. ΒΟΡΕΙΟΣ Says:

    ΠΟΤΕ!

  10. ΑΔΕΡΦΙΑ ΖΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΕ

  11. μπραβο σε ολους…δεν ξεχναμε!

  12. μπραβο παιδια για το αρθρο

  13. victroll munoz Says:

    ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΝΑΙ, ΝΑ ΜΗ ΞΕΣΤΟΜΗΣΩ ΤΑ ΟΣΑ ΧΥΔΑΙΑ ΕΙΧΑΝ ΓΙΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΘΡΥΛΟΥ, (για 10ετιες τους βλεπαμε-ακουγαμε απο το απεναντι πεταλο)

    ΟΜΩΣ,ΛΕΣ ΚΑΙ Η ΜΟΙΡΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΕΙ ΠΙΠΕΡΙ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΙΜΩΡΗΣΕ ΚΙ ΑΥΤΟΥΣ ΜΕ ΕΝΑ ΤΡΑΓΙΚΟ ΣΥΜΒΑΝ.
    ΠΩΣ ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΙΣ ΒΡΩΜΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΜΠΟΧΑ ΠΟΥ ΞΕΣΤΟΜΙΖΑΝ; ΑΦΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΛΕΟΝ ΧΑΜΕΝΕΣ ΟΠΑΔΙΚΕΣ ΨΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥΣ.

    ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ…ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ «ΜΙΑ ΖΑΛΗ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ»

  14. Ποτε ξανα
    το κανουμε πραξη,οτι περναει απο εμας να μην ξανασυμβει

    (31 χρονια μετα καμια απαντηση στο γιατι…)

    Αδερφια ζειτε εσεις μας οδηγειτε

  15. ας ζει η ψυχη τους αιωνια..σεβασμος σε ΟΛΟΥΣ τους νεκρους.
    αντιφα
    *7*

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s